انتقال آرپی

سه راه برای انتقال آرپی وجود دارد :
1 ـ اتوزومال غالب ـ اين الگوی ارثی در مواردی است كه وجود آرپی در خانواده شـناخته شده است و مرد يا زن مبتلا هستند . در اين مورد احتمال انتقال بيماری از پدر يا مادر به فرزند دقيقاً 50 % است .
2 ـ اتوزومال نهفته يا مغلوب ـ در اين مورد معمولاً تاريخچه شناخته شده ای از آرپی در پدر يا مادر وجود ندارد و والدين ظاهراً سالم هستند . اگر اين والدين كه هر دو حامل هستند اما علائم بيماری در آنها وجود ندارد ، صاحب فرزند شوند احتمال انتقال بيماری به فرزند آنها 25 % است .
3 ـ وابسته به كروموزوم X ـ در اين الگوی ارثی تنها مردها به بيماری مبتلا می شوند و زنها فقط حامل هستند . بعضی از حاملين ممكن است به شكل خفيفی از بيماری مبتلا باشند . برای مثال مردی كه به آرپی وابسته به كروموزوم X مبتلا می باشد ، بيماری را به فرزندان پسر خود منتقل نمی كند ، اما تمام دختران او حامـل خواهند شـد . هـر يـك از اين دختـرهـا احتمال ابتلای فرزند پسر آنها به بيماری 50 % و شانس حامل بودن فرزند دختر آنها نيز 50 % است . گاهی تشخيص اين الگوی وراثتی در خانواده ای كه طی چند نسل فرزند پسر وجود ندارد مشكل بنظر می رسد . به اين ترتيب كه ژن معيوب می تواند از نسلی به نسل ديگر در دختران حامل منتقل شود و ناگهان پس از چند نسل يك فرزند پسر را مبتلا سازد .

تشخيص آرپی

 بعضـی از انـواع آرپی كه با كاهـش ديد مركـزی همراهند به كمك آزمايش چشم قابل تشخيص می باشند .  بدين ترتيب كه كاهش ديد مركزی موجب عدم توانايی فرد در تشخيص علائم تابلو بينائی سنجی می شود . اما كاهش ديد محيطی يا جانبی چندان مشهود نمی باشد و شخص ممكن است با وجودابتلا به آرپی سالها قادر به تشخيص علائم تابلو بينائی سنجی باشد .
بهترين روش تشخيص بيماری ، معاينه داخلی چشم با استفاده ازافتالموسكوپ توسط چشم پزشك می باشد .  در چشم سالم ، ته چشم به صورت ناحيه ای نارنجی رنگ مشاهده می شود . اما اين سطح نارنجی رنگ در چشم مبتلا به آرپی ، بوسيله تجمع رنگدانه های غير طبيعی تغييركرده است . آزمايشهای ديگرنظير اندازه گيری ميدان  بينايی ويا آزمايش تطابق با تاريكی نيز روشهای تشخيصی مفيدی می باشند . همچنين آزمايشهای تخصصی ديگری در بيمارستانهای چشم موجود می باشند .

آرپی و آب مرواريد 

بسياری ازافراد مبتلا به آرپی دچاركاتاراكت می شوند . آب مرواريد يا كاتاراكت كدورت عدسی چشم است كه درجلوی چشم قرار دارد . بيماران آرپی معمولاً در سنين ميانسالی به كاتاراكت مبتلا می شوند . زمانی كه آب مرواريد به مرحله خاصی می رسد ، ممكن است چشم پزشك عمل جراحی را توصيه نمايد .  درعمل جراحی عدسی بوسيله پيوند جايگزين می شود و يا عينكهای خاصی تجويز می شود .
پس ازعمل جراحی ، بيمار هنوز به آرپی مبتلاست ، اما در صورتی كه شبكيه زياد آسيب نديده باشد ، ديد محدودی به بيمار بازگردانده می شود . رايج ترين منشأ داستانهايی كه هر از گاهی در مورد درمانهای معجزه آسا  در مطبوعات به چشم می خورد همين مسئله است .

آرپی و اختلال شنوايی
 آرپی تنها يك بيماری چشمی است ، اما بيماريهای ديگری وجود دارند كه امكان  دارد  فرد مبتلا به آرپی  به ارث ببرد .  سندروم آشر( Usher Syndrome ) يکی از همين بيماريهاست كه فردضمن ابتلا به آر پی از نظر شنوائی نيز مشكل دارد.