نزديك به 70 درصد از نابينايان مورد بررسي در يك تحقيق كه توسط دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد انجام شد، حاصل ازدواج‌هاي فاميلي بودند.

به گزارش سرويس «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) منطقه يزد، تخمين‌هاي اخير بيانگر حدود 148 ميليون كوري يا اختلال شديد بينايي در دنيا مي باشد كه عمدتاً از كشورهاي در حال توسعه مي باشند.

كشور ما در اين بين حدود 514 هزار نفر نابينا و كم بينا دارد و اين درحالي است كه شناخت فراواني انواع نابينايي و موارد وراثتي آن، انجام مشاوره ژنتيك، ارائه شناخت به خانواده‌هاي درگير و استفاده از روش‌هاي تشخيصي قبل از تولد مي‌تواند نقش بسزايي در درمان و پيشگيري موثر از بروز نابينايي داشته باشد.

اعضاي هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد متشكل از دكتر محمدرضا بشارتي، دكتر سيد مهدي كلانتر و دكتر سيد محمد سيد حسني در يك مطالعه باليني و آزمايشگاهي به بررسي تاثير علل ژنتيكي بر روي اختلال بينايي در نابينايان و كم بينايان تحت پوشش سازمان بهزيستي استان يزد پرداخته‌اند.

طبق نتايج اين تحقيق از 109 بيمار مورد بررسي، 67 درصد مذكور بودند كه فراواني بيشتري را در جنس مذكر نشان مي‌دهد و ميانگين سني در جامعه مورد بررسي 62/24 سال به دست آمد.  

بيش از نيمي از موارد نابينايي (2/53 درصد) در سن زير يك سالگي قابل تشخيص بودند و به عبارتي 7/47 درصد از جامعه مورد بررسي در زمان تولد اختلال نابينايي قابل تشخيص داشتند.

در جامعه مورد بررسي 1/88 درصد از نظر قانوني نابينا تلقي مي‌شدند كه از اين تعداد 22 نفر درك نور نيز داشتند و ساير موارد low vgision و sub normal تلقي مي شدند.

گرفتاري سگمان خلفي چشمي در 5/49 درصد و سگمان قدامي در 4/28 درصد و ديس پنزي چشم در 5/16 درصد از موارد ديده شد.

بر پايه يافته‌هاي اين تحقيق شايعترين اختلال بينايي سطوح در جامعه مورد بررسي Retinitis Rigmantosa با فراواني نسبي 1/32 درصد و سپس micro phthalmia با فراواني نسبي 5/16 درصد بود.

انواع اختلال حركتي چشمي در2/86 درصد از موارد ديده شد، كه در بين آن‌ها نيستاگموس شايعترين نوع بود و اگزوتروپي و اوكولودونوزيس در رديف‌هاي بعدي قرارگرفته بود.

در ميان يافته‌هاي افتالموسكوپيگ درگيري بخش‌هاي مختلف ريتن شايعترين وضعيت بود كه در 9/33 درصد از موارد ديده شد و در 7/69 درصد از موارد نابينايان حاصل ازدواج هاي فاميلي در درجات مختلف بود و ميانگين ضريب هم خوني در اين جامعه 47/5 بدست آمد.

در 66 بيمار شجره فاميلي از نظر وجود موارد مشابه نابيناييي مثبت بود كه در اين گروه در 6/10 درصد طرح توارث اوتوزومال غالب و 1/56 درصد طرح توارت اوتوزومال مغلوب و در 1/15 درصد طرح توارث وابسته به جنس مغلوب وجود داشت.

در مجموع در شجره فاميلي 56 نفر از نابينايان طرح توارث وجود داشت و احتمال اختلال تك ژني در آنها مطرح گرديد. اين گروه فراواني نسبي 4/51 درصد از كل جامعه مورد بررسي را به خود اختصاص دادند.

به گفته پژوهشگران اين طرح، بر اساس اين بررسي و مطالعه ديگري كه بر روي جمعيت عمومي انجام شده ازدواج‌هاي فاميلي در بروز نابينايي موثر بوده و ارتباط معني داري بين آنها مطرح است.