اثرات
املاح
مختلف در بدن
( قسمت
چهارم )
گوگرد (سولفور)
گوگرد (سولفور) یك ماده معدنی است كه به طور طبیعی در نزدیكی چشمه های آب
داغ و دهانه كوههای آتشفشانی یافت می شود. بوی «تخم مرغ فاسد شده» گوگرد ناشی
از گاز دی اكسید گوگرد است كه در هوا پخش می شود. از زمان های قدیم گوگرد به
عنوان دارو استفاه می شده و در هر سلول از بدن وجود دارد. گوگرد در ساختمان
سه اسید آمینه شركت می كند (اتصال اسید آمینه ها به همدیگر باعث تشكیل
پروتئین میشود). تقریباً 25 درصد از وزن بدن از گوگرد تشكیل شده است. بیشترین
غلظت این ماده در كراتین (كه به موها، ناخن و پوست شما استحكام می دهد) موجود
است. این ماده به نام « ماده معدنی زیبای طبیعی» خوانده میشود زیرا بدن شما
برای تهیه «كلاژن» (كه باعث حالت ارتجاعی پوست و ظاهر جوان شما میشود) نیاز
به گوگرد دارد.
گوگرد به طور عمده برای تخفیف قرمزی و بثورات خارش دار بیماریهایی نظیر
«اگزما» و «دیاپر راش» (بثورات ناشی از بستن كهنه در بچه ها) مصرف می شود.
گوگرد همچنین بدن را در مقابل سموم محیط حفظ می كند. علاوه بر این افرادی كه
دچار ورم مفاصل هستند می توانند با حمام گرفتن در چشمه های آب داغ حاوی
گوگرد، درد خود را تكسین بخشند.
موارد استفاده
به طور عمده در درمان قرمزی و خارش در اگزما، سوختگی و قرمزی ناحیه قنداق
"دیاپر راش"، پوست خشك، بواسیرو بیماریهای مشابه استفاده میشود.
حمام گوگرد به تخفیف درد ناشی از ورم مفاصل كمك می كند.
در سالهای اخیرفواید سیر به طور گسترده ای مطالعه شده است. تحقیقات اخیر
نشان می دهد كه اثرات مثبت "سیر" در پایین آوردن سطح كلسترول و كاهش فشارخون
ناشی از «گوگرد» موجود در آن است.
گوگرد برای ساختن كلاژن مورد نیاز است. كلاژن ماده ای است كه پوست بدن را
به حالت ارتجاعی نگه می دارد، ظاهر جوان به پوست می دهد و از ایجاد چروك
جلوگیری می كند.
در درمان بعضی از اختلالات گوارشی مخصوصاً برگشت اسید، هضمی كه با مصرف شیر
بدتر میشود، اسهال مزمن و استفراغ صبحگاهی، مفید و مؤثر است.
در درمان بعضی از مشكلات زنانه نظیر سندرم پیش قاعدگی و ناراحتی های دروه
یائسگی مؤثر و مفید است.
منابع غذایی
شكل عنصر معدنی گوگرد در چشمه های آب داغ و آتشفشان ها دیده میشود. فرم قابل
استفاده برای بدن درغذاهای غنی از پروتئین نظیر گوشت، گوشت ماهیچه، بوقلمون و
مرغ، ماهی، تخم مرغ، لوبیای خشك پخته شده و نخود، شیر و محصولات به دست آمده
از شیر یافت میشود. دیگر منابع خوب برای گوگرد شامل سیر، پیاز، كلم پیچ،
مارچوبه و سبوس گندم است.
اشكال دیگر
برای تخفیف و تسکین بثورات پوستی، پماد، كرم، لوسیون یا پودر حاوی گوگرد به
صورت تركیب فعال وجود دارد. اگر شما از ورم مفاصل رنج می برید حمام گرفتن با
گوگرد طبیعی (نوعی كه معمولاً در چشمه های داغ یافت میشود) باعث تخفف و كاهش
درد مفاصلتان میشود. اگر شما می خواهید از این نوع گوگرد بهره بگیرید قبل از
آن با پزشك مشورت كنید. گوگرد آبی (نوعی كه در بدن قابل استفاده است) به شكل
متیل سولفونیل متان (MSM) موجود است.
گوگرد همچنین به صورت مكمل های رژیم غذایی به صورت قرص و كپسول در دسترس است،
اگر چه معمولاً نیازی به مصرف این مكمل ها وجود ندارد. اگر شما از یك رژیم
غذایی متعادل كه حاوی مقدار مجاز مصرفی روزانه پروتئین است، بهره می برید
معمولاً نیاز شما به گوگرد برای عملكرد طبیعی بدن، برطرف میشود. هرگونه گوگرد
اضافی برای بدن در ادرار ترشح میشود. در صورت تمایل به استفاده از مكمل های
گوگرد، قبلاً با پزشك خودمشورت كنید.
نحوه مصرف
اگر دچار ورم مفاصل هستید مصرف 500 تا 1000 میلی گرم به صورت خوراكی باعث
كاهش علایم میشود. قبل از استفاده از مكمل های گوگرد با پزشك مشورت كنید.
موارد احتیاط
گوگرد، به تنهایی برای بدن سمی نیست. اما بعضی از افراد نسبت به تركیبات
گوگرد نظیر داروهای سولفا و سولفیت آلرژی زیادی نشان می دهند. سولفیتها به
صورت غذاهای نگه داشته شده استفاده می شوند و می تواند باعث تشدید آسم و دیگر
واكنش های آلرژیك در افراد حساس شود. داروهای سولفا همچنین باعث كاهش قند
خون، بثورات پوستی، تب بالا، سردرد، خستگی و مشكلات گوارشی میشود. اگر شما به
مواد محتوی گوگرد حساسیت دارید با پزشك مشورت كنید.
تداخل های احتمالی
مقدار زیاد سلنیوم در بدن با گوگرد رقابت می كند زیرا می تواند جانشین گوگرد
در بعضی از واكنش های شیمیایی بدن شود.
برای ثابت نگه داشتن تعادل بین گوگرد و سلنیوم در رژیم غذایی و یا قبل از
مصرف مكمل های سلنیوم یا گوگرد با پزشك مشورت كنید.
منگـنز
منگنز فلزی است كه به طور گسترده ای در بافت های بدن گیاهان و حیوانات وجود
دارد. این فلز یك ماده معدنی كمیاب است زیرا به مقدار بسیار كم در بدن انسان
یافت میشود. بدن ما تقریباً حدود 20 میلی گرم منگنز، به طور عمده در استخوان
ها، ذخیره دارد. منگنز در تشكیل بافت همبند چربی و كلسترول، استخوان،عوامل
انعقاد خون و پروتئین نقش دارد. این ماده همچنین برای عملكرد طبیعی مغز ضروری
است. منگنز جزئی از تركیب منگنز سوپر اكسید دیسموآت (MnSaD) است. این تركیب
یك ضد اكسیدان است كه بدن را از مواد سمی حفظ می كند. به دست آوردن مقدار
كافی منگنز از رژیم غذایی، كار ساده ای است.
موارد استفاده
بیماریهای زیر به وسیله مصرف منگنز بهبود می یابد.
دیابت. افراد مبتلا به دیابت در مقایسه با اشخاص سالم به طور قابل ملاحظه
ای منگنز كمتری دارند. منگنز سطح قند خون را در افراد دیابتی كاهش می دهد.
روماتیسم مفصلی. افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی (التهاب مفاصل) سطح پایینی
از MnSaD دارند (این ماده از آسیب مفاصل در حین التهاب جلوگیری می كند) مكمل
های منگنز فعالیت MnSaD را افزایش می دهند.
صرع. یك مطالعه مهم در اوایل سال 1960 نشان داده است موش هایی كه دچار
كمبود منگنز بوده اند بیشتر مستعد ابتلا به تشنج هستند و نوار مغزی آنها
(EEG) حاوی فعالیتهای تشنجی است.
افراد اسكیزوفرن به مكمل های منگنز به خوبی پاسخ می دهند.
پوكی استخوان. از دست رفتن توده استخوانی بعد از یائسگی به سرعت شروع می
شود و می تواند منجر به پوكی استخوان (نازك و شكننده شدن) گردد. منگنز و دیگر
عناصر كمیاب استحكام استخوان را در زنان بعد از یائسگی افزایش می دهند.
بیمایهای دیگر. منگنز همچنین در دمان تصلب شرایین (سخت شدن دیواره عروق)،
كلسترول بالای خون، سرگیجه و كاهش شنوایی مؤثر و مفید است.
منابع غذایی
آجیل (مخصوصاً گردو و بادام)
سبوس گندم و همه غلات
حبوبات تغییر نیافته
برگ سبزیجات
كبد
كلیه
بادام زمینی، لوبیا (از خانواده نیامداران)
میوه های خشك
غلات به عمل آورده (تغییر یافته)، گوشت و محصولات خشك دارای میزان خیلی كمی
از منگنز هستند. غذاهای تغییر شكل نیافته نظیر نان غلات و حبوبات دارای میزان
زیادی منگنز هستند.
اشكال دیگر
منگنز به اشكال مختلفی در دسترس است: نمك (سولفات و گلوكونات) كلوئید،
آسپارات، پیكولینات، فومارات، سوكسینات و آمینواسید كلات). این ماده به صورت
قرص یا كپسول معمولاً به همراه سایر ویتامین ها و موادمعدنی قابل دسترسی است.
نحوه مصرف
در مورد منگنز مقدار مجاز توصیه شده در رژیم غذایی (RDA) وجود ندارد. رژیم
توصیه شده براساس جذب از طریق رژیم تیپیك است و مقداری است كه از بروز نشانه
های كمبود منگنز جلوگیری كند.
متوسط جذب منگنز 2 تا 9 میلی گرم در روز است. در بعضی موارد افراد به میزان
بیشتری (10 میلی گرم در روز) منگنز نیاز دارند.
میزان كافی و مطمئن مصرف روزانه منگنز 2 تا 5 میلی گرم برای بزرگسالان. 1 تا
3 میلی گرم برای بچه ها و نوجوانان و 3/0 تا 1 میلی گرم برای شیرخواران است.
موارد احتیاط
جذب بیش از حد منگنز می تواند منجر به تولید اثرات سمی شود. شما نباید به طور
مرتب، بیش از حد مطمئن و كافی (كه در بالا توضیح داده شد) مصرف منگنز داشته
باشید.
تداخل های احتمالی
كلسیم، مس، آهن، منیزیوم و روی بر سر جذب در روده كوچك با منگنز رقابت می
كنند. جذب بیش از حد هر كدام از اینها می تواند باعث كاهش جذب بقیه شود. مصرف
بیش از حد منگنز می تواند باعث كم خونی فقر آهن شود.
منبع : وب سایت رسمی دکتر
ابراهیم رزم پا
ادامه دارد..
