اثرات
املاح
مختلف در بدن
( قسمت
دوم )
مـس
مس فلزی است كه به میزان كم مورد نیاز بدن است. هر چند میزان نیاز بسیار كم
است، مس یك ماده غذایی اساسی است كه به تولید هموگلوبین، جزء اصلی گلبول
قرمز، كمك می كند. علاوه بر این در تولید انرژی و انواع كلاژن، بخش مهم
استخوانها و بافتهای هم بند، مؤثر است. مس به عملكرد مناسب سیستم عصبی و حفظ
رشته های عصبی كمك می كند.
ما همه اثرات مفید مس را نمی شناسیم. تحقیقات نشان داده است كه مس سیستم
ایمنی را تقویت و علایم تورم مفصل و سایر التهابها و علایم آلرژی را كم می
كند. برخی افراد مبتلا به تورم مفصل النگو یا سایر تزیین های مسی می پوشند تا
دردشان را كم كند. در صورت ابتلا به تورم مفصل با پزشك معالج خود در خصوص
مصرف مس مشورت كنید.
مس در انواع غذاها وجود دارد. هر چند میزان نیاز بدن به مس بسیار كم است،
احتمالاً بیشتر مردم آمریكا میزان كافی مس در رژیم غذایی خود ندارند. با این
حال، تعداد بسیار كمی از افراد مبتلا به كمبود مس دچار بیماری میشوند.
بنابراین احتمالاً مصرف مكمل مس لازم نیست. میزان مس غذا را می توان با مصرف
ماهی ، صدف و آجیل افزایش داد.
موارد استفاده
در موارد مصرف مس باید با پزشك معالج خود صحبت كنید. مس ممكن است در موارد
زیر مفید باشد:
تورم مفصل، كم خونی، افزایش حساسیت به مواد شیمیایی، كلسترول بالا، آنوریسم
(بیرون زدگی موضعی شریانی)، خستگی، آلرژی و زخم معده.
خانم های حامله بیشتر به مس نیاز دارند. مثل همیشه، در صورت حامله بودن قبل
از مصرف هرگونه مكمل با پزشك معالجج خود مشورت كنید.
منابع غذایی
مس در انواع منابع غذایی وجوددارد. بهترین منابع از این قرار است:
غذاهای دریایی (به خصوص انواع میگو و ماهی های صدف)
گوشت احشا (نظیر جگر، قلوه و دل)
آجیل (نظیر فندق، گردو، بادام، پسته)
حبوبات (به خصوص عدس. لوبیا و بادام زمینی)
شكلات (شكلات بو داده، شیرین نشده یا نیمه شیرین، كاكائو)
غلات (نظیر پوسته سبوس، گندم خرد شده، سبوس كشمش)
میوه و سبزی (نظیر میزه های خشك. قارچ. گوجه فرنگی، سیب زمینی، موز، انواع
گریپ و آووكادو)
ملاس
فلفل سیاه
یك منبع اضافی، آبی است كه در لوله های مسی جریان دارد.
اشكال دیگر
مكمل مس اغلب به صورت تركیب با سولفات، پیكولینات، گلوكونات و اسیدهای آمینه
در دسترس است.
نحوه مصرف
میزان مصرف روزانه توصیه شده از سوی انجمن تحقیقات ملی آمریكا 3/5-1/5 میلی
گرم در روز جهت بزرگسالان است. در اطفال 11-2 سال 2/5-1/5 میلی گرم توصیه می
شود. در اطفال زیر 2 سال توصیه نمی شود. بهترین شیوه مصرف، مصرف كافی غذاهای
حاوی مس است.
در صورت مصرف مكمل مس باید روی هم مصرف كنید. باید 15-8 میلی گرم روی به ازای
هر 1 میلی گرم مس مصرف كنید.
موارد احتیاط
لازم نیست میزان زیادی مس مصرف شود. باید قبل از مصرف مكمل مس با پزشك معالج
مشورت كنید. مصرف خیلی زیاد مس موجب تهوع، استفراغ، درد معده، سردرد، گیجی،
ضعف و اسهال میشود. میزان خطرناك مس (مسمومیت با مس) بسیار نادر است. با این
حال، موارد شدید ممكن است منجر به بیماری قلبی، زردی، اغما و حتی مرگ شود.
باید از مصرف غذاهای اسیدی كه در ظروف مسی نگه داری می شود، بپرهیزید.
تداخل های احتمالی
تعادل مس ممكن است با مصرف الكل، تخم مرغ، فروكتوز و مولیبدن بهم بخورد.
مصرف همزمان میزان زیاد كلسیم، آهن، منگنز، قلع، روی، ویتامین ب-6، ویتامین ث
یا ضد اسیدها جذب مس را مختل میکند.
کـروم
كروم یك عنصر كمیاب ضروری جهت انسان است. بدن برای استفاده از كروم باید آن
را به نوع فعال تبدیل كند. عامل تحمل گلوكز یك نوع فعال شده كروم است كه از
مخمر آبجو جدا شده است. عامل تحمل گلوكز به انسولین كمك می كند تا گلوكز (قند
خون) را از خون به داخل سلولها به منظور تولید انرژی بكشد. انسولین جهت سوخت
و ساز كربوهیدرات، پروتئین و چربی بسیار اهمیت دارد. اگر رژیم غذایی كروم
كافی نداشته باشد، بر توانایی انسولین در آماده سازی این مواد غذایی اثر می
گذارد.
تخمین زده میشود كه رژیم غذایی 90 درصد آمریكایی ها فقر كروم دارد. مصرف
مقادیر زیاد غذاهای تصفیه شده موجب بروز این مشكل میشود چون فرآیند تصفیه
كردن ،كروم غذا را از بین می برد. كودكان مبتلا به سوء تغذیه ،افراد مبتلا به
دیابت و افراد مسن ممكن است در معرض خطر كمبود كروم باشند. مصرف بسیار زیاد
غذاهای شیرین، ورزش سنگین و داشتن عفونت یا آسیب جسمی موجب از دست رفتن كروم
بدن میشود. كمبود سطح كروم موجب افزایش قند خون و تری گلیسرید و كلسترول
میشود.
موارد استفاده
فهرست برخی مشكلات ناشی از كمبود كروم از این قرار است:
دیابت: افراد مبتلا به دیابت نمی توانند قند را به خوبی مصرف كنند. بیماران
دیابتی نوع 1 نیاز به تزریق انسولین جهت كنترل قند خون دارند. دیابتی های نوع
2 اغلب می توانند با رعایت رژیم غذایی قند خون خود را تنظیم كنند. مطالعات
نشان داده است كه مصرف مكمل كروم توانایی دیابتی های نوع 2 را در تنظیم قند
خون افزایش می دهد، به خصوص در مواردی كه ذخیره كروم بدن كم باشد. برخی افراد
قند خون بالا دارند كه در حد بیماری دیابت نیست این افراد اغلب دچار كمبود
كروم هستند و از مصرف مكمل آن سود می برند. افزایش قند خون به علت كمبود كروم
یكی از مشكلات شایع سالخوردگان است.
قند خون پایین: قند خون پایین نقطه مقابل قند خون بالا و دیابت است. كمبود
كروم ممكن است در قند خون پایین برخی افراد نقش داشته باشد. مصرف 200
میكروگرم كروم در روز علایم قند خون پایین را بهبود می بخشد.
بیماری قلبی-عروقی: كمبود كروم با افزایش كلسترول خون و افزایش خطر ابتلا
به بیماری قلبی همراه است. مصرف مكمل كروم باعث افزیش كلسترول اچ دی ال
(كلسترول خوب) و كاهش تری گلیسرید و كلسترول توتال در دیابتی ها و مبتلایان
به قند خون بالا میشود.
گلوكوم: كروم بر گیرنده های انسولین در چشم اثر می گذارد. بین ابتلا به
گلوكوم و كمبود كروم یك ارتباط قوی وجود دارد. گلوكوم در افراد مبتلا به
دیابت شایع است.
چاقی: مدارك مقدماتی نشان می دهد كه مصرف مكمل كروم به كاهش چربی بدن و
افزایش بافت عضلانی كمك می كند.
پوكی استخوان: پیكنولینات كروم ترشح ادراری كلسیم و هیدروكسی پرولین را در
خانم ها كم و به حفظ تراكم استخوان در خانم های یائسه كمك می كند.
منابع غذایی
مخمر آبجو، گوشتهای ظریف (گوشتهای آماده سازی شده)، پنیرها، نان گندم سبوس
نگرفته، انواع ادویه و برخی سبوس ها و ملاس.مخمر آبجو رشد كرده در خاك غنی از
كروم بهترین منبع غذایی كروم است. سبزی ها، میوه ها و بیشتر غذاهای تصفیه شده
و آماده (بجز برخی گوشتهای آماده شده كه غنی از كروم است)، كروم كم دارد. آب
لوله كشی سخت 70-1 درصد نیاز روزانه كروم را تأمین می كند. پخت و پز در ظروف
استیل میزان كروم غذا را افزایش می دهد.
سایر اشكال
كروم به صورت تجارتی به اشكال مختلف از جمله پلی نیكوتینات كروم، پیكولینات
كروم، مخمر غنی از كروم و كلرید كروم در دسترس است. كروم در مولتی ویتامین ها
و به تنهایی به صورت قرص و كپسول نیز وجود دارد. میزان موجود در مولتی
ویتامین مصرفی روزانه 200-15 میكروگرم است.
نحوه مصرف
به منظور پیشگیری و درمان، میزان مصرف روزانه 200-100 میكروگرم است.
مانند سایر داروها و مكمل ها قبل از دادن مكمل كروم به اطفال، پزشك معالج
مشورت كنید.
موارد احتیاط
نوع كروم موجود در مواد غذایی معمولاً غیرسمی است. با این حال، میزان بسیار
زیاد كروم ممكن است موجب مسمومیت و تحریك معده شود. میزان زیاد یا تجمع بافتی
زیاد كروم اثر انسولین را كم می كند. در صورت ابتلا به دیابت،قند خون بالا
یا قند خون پایین، قبل از مصرف كروم با پزشك معالج خود مشورت كنید.
تداخل های احتمالی
كروم با نیاسین تركیب می شود و عامل تحمل گلوكز را می سازد. كربنات كلسیم و
ضد اسیدها جذب كروم را كم می كند.
منبع : وب سایت رسمی دکتر
ابراهیم رزم پا
ادامه دارد...
